ژاپنی ها ایده آسانسور فضایی را عملیاتی کردند

ژاپنی ها ایده آسانسور فضایی را عملیاتی کردند

عموم کارشناسان فضایی معتقدند سخت ترین بخش از پرتاب ماهواره به فضا مربوط به ۱۰۰ کیلومتر آغازین آن است که مربوط به رهایی از جاذبه کره زمین است.
در دهه های اخیر برای حل این مشکل از فناوری های مختلفی استفاده شده که هیچ یک راه حلی مطمئن و ساده محسوب نمی شوند.اما ژاپنی ها با طراحی ماهواره های جفتی که با یک کابل مستحکم به یکدیگر متصل می شوند فناوری های تازه ای را آزمایش کرده اند که به فرار ساده تر ماهواره ها از جو کره زمین کمک کرده و عملیاتی کردن ایده آسانسور فضایی را ممکن می کند.
طرح یادشده STARS-Me نام دارد و در قالب آن دو ماهواره مکعبی با کابلی ده متری به یکدیگر متصل می شوند. ماهواره های یادشده در تاریخ ۲۳ سپتامبر توسط آژانس اکتشافات فضایی ژاپن به فضا پرتاب شده اند و قرار است در نهایت به ایستگاه فضایی بین المللی برسند. ارسال دو ماهواره به فضا در حالی که به یکدیگر متصل هستند، پدیده جدیدی نیست، اما این بار یک ربات کوچک در ابعاد ۳ در ۳ در ۶ سانتیمتر وظیفه مدیریت این کابل را بر عهده دارد. همچنین یک موتور برای کنترل کابل مذکور طراحی شده است.
مجموعه یادشده با هدف عملیاتی کردن ایده قدیمی تولید آسانسور فضایی طراحی شده است. آسانسور فضایی وسیله‌ای خیالی است که برای انتقال ماده از سطح یک جرم آسمانی به فضا طراحی شده‌است. برای عملیاتی کردن این ایده، طرح‌های بسیاری تصور شده که همه آنها شامل مسافرت به فضا از طریق حرکت در امتداد ساختاری ثابت به‌جای استفاده از موشک‌های فضایی است. طرح کلی این وسیله غالبا به سازه‌ای مربوط می‌شود که از روی سطح زمین – در نزدیکی یا روی استوا – تا مدار پیرامون زمین و فضای بی‌وزنی امتداد داشته باشد.
ایده‌هایی که اخیراً درباره این طرح و در قالب همین طرح ژاپنی مطرح می‌شود بیشتر بر وجود سازه‌ای دارای قابلیت انبساط (برای نمونه یک ریسمان دارای قابلیت انعطاف) متمرکز است که از مدار زمین تا سطح آن کشیده شده باشد. این سازه، به همان شکلی که تارهای یک گیتار کشیده شده و محکم اند، بین زمین و فضا امتداد پیدا می‌کند.
مجموع جرم وسایل و ابزارهایی که قرار است این سازه را تشکیل بدهند به قدری زیاد است که باعث شکسته شدن کابل آسانسور می‌شود.
در طرح‌هایی که اخیرا برای آسانسور فضایی مطرح شده‌، استفاده از موادی که در آن‌ها نانولوله کربنی به عنوان ماده‌ای با قابلیت انعطاف بالا به کار رفته، مورد تاکید قرار گرفته‌ است، چرا که مقاومت اندازه‌گیری شده نانولوله کربنی بسیار کوچک به اندازه کافی بالا بوده‌است تا این موضوع را ممکن سازد. فناوری امروزی تنها برای ساخت آسانسورفضایی برای نقاطی از منظومه شمسی کافی است که مانند مریخ دارای جاذبه گرانشی کمتری باشند. ژاپنی ها امیدوارند فناوری جدید آنها بتواند مسافتی ۶۰ هزار کیلومتری را در خارج از کره زمین پوشش دهد.

راهکارهایی برای زنده ماندن در آسانسور در حال سقوط!قسمت دوم

راهکارهایی برای زنده ماندن در آسانسور در حال سقوط!قسمت دوم

راهکارهایی برای زنده ماندن در آسانسور در حال سقوط! / آیا سقوط آسانسور امکان پذیر هست؟
ایمنی در اجرای آسانسور و پله‌های برقی
۱- طراحی و اجرای آسانسور در داخل دوربندی پلکان‌ها ممنوع است، همچنین درب آسانسور‌ها نباید در مسیر راه خروج (از یک پلکان به پلکان دیگر) باز شود. (بند ۴-۱-۴-۳ نشریه ۱۱۲ سازمان برنامه و بودجه)
۲- ضروریست ایستگاه مشترک پلکان و آسانسور درپارکینگ و سایر طبقات به منظور جلوگیری از ورود دود و گاز‌های سمی ناشی ازحریق به دستگاه پلکان و آسانسور، توسط مصالح مقاوم در برابر حریق و دود دور بندی گردد.
۳- دیوار‌های جانبی آسانسورخود ایستا و مقاوم در برابر حریق اجراء گردد. (بند ۱۵-۲-۳-۳-۱ مبحث ۱۵ مقررات ملی ساختمان)
۴- استفاده از داکت آسانسور جهت عبور لوله‌های آب، گاز، کابل‌های برق، فاضلاب و هرگونه روزنه و دریچه به چاه آسانسور به غیر از درب ورودی به چاه غیر مجاز می‌باشد. (بند ۱۵-۲-۳-۳-۵ مبحث ۱۵ مقررات ملی ساختمان)
۵- موتورخانه آسانسور باید دارای اتاق مستقل با درب مجهز به قفل سوئیچی و پنجره باشد. ضمنا بر روی درب آن پنجره مشبک ۲*۲ سانتیمتر باشد.
۶– در نظر گرفتن سیستم ارتینگ برای آسانسور الزامیست. (بند ۱۵-۲-۷-۲۹ مبحث ۱۵ مقررات ملی ساختمان)
۷- نصب کفپوش لاستیکی به ضخامت حداقل ۶ میلیمتر و به ابعاد مناسب بصورت ثابت مقابل تابلو کنترل آسانسور ضروریست. (بند ۴-۱۰-۴-۶ نشریه ۱۱۲ سازمان برنامه و بودجه)
۸- دستورالعمل نحوه عملکرد سیستم آسانسور در اتاقک نصب گردد.
۹- کابل تغذیه برق آسانسور می‌بایست مستقل باشد تا چنانچه بر اثر بروز هرگونه حادثه احتمالی و قطع جریان برق قسمت‌های مختلف، سیستم برق آسانسور همچنان برقرار و فعال باشد. (بند ۱۵-۲-۸-۳ مبحث ۱۵ مقررات ملی ساختمان)
۱۰ -چاه آسانسور به عنوان یک کانال هوائی عمل می‌کند لذا راهروی طبقات باید توسط در‌های ضد حریق محفوظ گردد تا از نفوذ دود و آتش به چاه آسانسور و عمل نمودن چاه آسانسور به عنوان دودکش جلوگیری شود. (بند ۱۵-۲-۸-۲ مبحث ۱۵ مقررات ملی ساختمان)

راهکارهایی برای زنده ماندن در آسانسور در حال سقوط!قسمت اول

راهکارهایی برای زنده ماندن در آسانسور در حال سقوط!قسمت اول

بسیاری از مهندسین این صنعت می‌گوید در حال حاضر و دنیای امروزی ما سقوط آسانسور اتفاق نخواهد افتاد، اما ما فرض را بر این می‌گیریم که اگر این اتفاق تلخ رخ داد چطور و چگونه باید عمل کنیم تا حادثه نبینیم.
سقوط آسانسور تقریبا غیر ممکن است، با خواند این مطلب نوید بخش آن به دیگران باشید:
در فیلم‌های بسیاری دیده اید که مثلا آسانسور از طبقه دهم یک ساختمان سقوط ایمنی آسانسورکرده است و یا اینکه با قطع شدن برق‌ها آسانسور سقوط میکند و امثال اینها…
قبل از هر چیز بگوییم که یک آسانسور این روز‌ها به ندرت سقوط میکند.
حالا در اینجا به نکاتی قابل توجه در مورد آسانسور اشاره می‌نماییم:
۱- هر آسانسور دارای یک ترمز فوق العاده قویست: به این صورت که ترمز در مواقع عادی همیشه فعال است و ایستادن آسانسور در مقابل هر طبقه، به واسطۀ همین ترمزهاست.
۲- سیستم ایمنی (پاراشوت): که در واقع همان ترمز دوم و ترمز اضطراری می‌باشد، دقیقا در لحظه‌ای که سرعت آسانسور از مقدار تعیین شده بیشتر شود و یا اینکه کابل‌های کشنده شل شده باشند فعال شده و به این صورت است که مانند دو فک عمل کرده و بصورت مکانیکی جلوی حرکت را میگیرد. ترمز نوع دوم به برق هیچ ارتباطی ندارد و لحظه قطع برق خودبخود عمل می‌نمایند.
۳- هر آسانسور دارای حداقل ۴ کابل کشنده قوی (بگسل) می‌باشد که این کابل‌ها از همدیگر جدا بوده و هر کدام به صورت مستقل عمل می‌کند.
راهکارهایی برای زنده ماندن در آسانسور در حال سقوط! / آیا سقوط آسانسور امکان پذیر هست؟
۴- در پایینترین قسمت آسانسور (چاهک) چهار ضربه گیر به چهارچوب آسانسور متصل هستند که از جنس پلی اورتان، فنری و یا هیدرولیکی می‌باشند و در صورتیکه آسانسور از حد تعیین شده پایینتر آمد به ضربه گیر‌ها برخورد می‌کند.
۵- درب‌های آسانسور در هر لحظه و هر کجا قابل باز شدن توسط مسئول می‌باشند لذا امکان حبس وجود ندارد.
تنها چیزی که در آسانسور‌ها ایجاد نگرانی میکند، قطعی برق و یا نقص فنی آسانسور است که آن هم حداکثر به مدت ۱۰ دقیقه قابل تعمیر است و در صورتیکه تعمیر شدنی نبود، مسئول آسانسور بصورت دستی توسط اهرم مخصوص، کابین آسانسور را به نزدیکترین طبقه می‌رساند.
با خیال راحت از آسانسور استفاده کنید، اما همیشه از ایمنی آن خاطر جمع سپس از آن استفاده کنید. سقوط آسانسور به دلیل عمل نکردن ترمز و یا پاره شدن کابل ممکن است که معمولا بسیار کم پیش می‌آید.
بد نیست بدانید که طبق آمار، بیشتر حوادث آسانسور برای زحمت کشان آسانسور یعنی تعمیر کاران، سازنده، سرویسکار و تکنسین‌های این صنعت پیش می‌آید و تمام تلاش این است که مصرف کنندگان عزیز در رفاه و ایمنی کامل از این وسیله استفاده نمایند.

گیر کردن پای کودک 8 ساله در آسانسور

گیر کردن پای کودک 8 ساله در آسانسور

ساعت ۱۵:۳۵ دقیقه روز گذشته درپی تماس ساکنان یک ساختمان مسکونی با سامانه ۱۲۵ و اعلام خبر گیر کردن پای پسربچه‌ای در آسانسور، ستاد فرماندهی آتش‌نشانی تهران بلافاصله آتش‌نشانان ایستگاه ۸۷ و گروه امداد و نجات پنج را به محل حادثه واقع در یافت‌آباد، بلوارابراهیم‌آباد اعزام کرد.
بنابر گفته ناصر شیرازی؛ فرمانده آتش‌نشانان اعزامی، در یک مجتمع پنج طبقه مسکونی، پای کودکی هشت ساله به علت نامعلومی و به طرز خطرناکی از قسمت زیر زانو بین کابین و دیواره چاهک آسانسور گیر کرده و تلاش والدین نیز برای خارج کردن پای فرزندشان بی‌نتیجه بود.
وی افزود: آتش‌نشانان برای جلوگیری از جابه‌جایی احتمالی کابین آسانسور و مصدومیت بیشتر این پسربچه، به سرعت جریان برق آسانسور را قطع کردند سپس با استفاده از وسایل مخصوص نجات (هولماترو) ابتدا بین کابین و دیواره فاصله ایجاد کردند و در ادامه نیز در عملیاتی حساس و نفسگیر موفق شدند پای آسیب‌دیده این کودک را از بین کابین و دیواره آسانسور بیرون آوردند.
در ادامه عملیات این پسر هشت ساله برای مداوا تحویل عوامل اورژانس حاضر در محل شد و آتش‌نشانان با ارائه تذکرات ایمنی به مدیر، ساکنان ساختمان و تحویل محل به عوامل انتظامی به ایستگاه خود مراجعت کردند.

پروژه آسانسور فضایی

پروژه آسانسور فضایی

کارشناسان ژاپنی اعلام کرده اند در حال ساخت نوعی آسانسور (بالا بر) فضایی هستند که علاقه‌مندان را به فضا می‌برد به جای اینکه با روش معمولی حمل با موشک به فضا بروند.sciencealert نوشت: راه اندازی و ساخت موشک فضایی فرآیندی بسیار سخت و پیچیده است، موشک فضایی به سوختی ویژه نیاز دارد و انفجار موشک آن می‌تواند آلودگی را وارد اتمسفر کره زمین کند؛ به همین دلیل دانشمندان ژاپنی در نظر دارند راهکار جدیدی برای خروج از زمین بیابند و آن ساخت آسانسور فضایی است.
دانشمندان ژاپنی دانشکده مهندسی دانشگاه شیزووکا (Shizuoka University's Faculty of Engineering) اعلام کرده اند در تاریخ ۱۱ سپتامبر سال جاری مدل آزمایشی از آسانسور فضایی به مدار زمین را راه اندازی و آزمایش می‌کنند؛ این آسانسور از دو ماهواره معکبی شکل کوچک به ابعاد تنها ده سانتی متر در یک طرف و اتصال آن به کابل فلزی ده متری تشکیل شده است.یک جعبه موتوری در طول کابل بین دو ماهواره به جلو و عقب حرکت می‌کند درحالی که دوربین‌ها درماهواره‌ها فرآیند خود را کنترل می‌کنند.
ژاپنی‌ها اعلام کرده اند این اولین آزمایش بالابر فضایی برای جابه جایی در فضا خواهد بود.ایده ساخت آسانسور فضایی اولین بار حدود سال ۱۸۹۵ به وسیله دانشمند روس، کنستانتین سیئولوکوفسکی پس از دیدن برج ایفل در کشور فرانسه مطرح شد و حال این طرح تخیلی به واقعیت می‌پیوندد.
از جمله چالش‌های فنی درباره ساخت آسانسور فضایی، منطقه جغرافیایی نصب آسانسور و نیز ساخت آن از ماده‌ای است که به اندازه کافی سبک، اما مقاوم باشد که بتواند نیروی گریز از مرکز را تحمل کند و به این ترتیب آسانسور درمسیرخود مستقیم باقی بماند.
آسانسور فضایی همچنین باید نیرو‌های گرانشی از زمین، خورشید، ماه و دگرگونی‌های ناشی از وضعیت جوی زمین مانند مانند باد‌های با شدت بالا را تحمل کند.شرکت ژاپنی با دانشگاه شیزووکا در حال همکاری در پروژه ساخت آسانسور فضایی است و به گفته کارشناسان آن آسانسور فضایی در سال ۲۰۵۰ نهایی می‌شود و می‌تواند مورد استفاده افراد قرار گیرد؛ این آسانسور دارای یک ایستگاه فضایی در مدار ژتواستاتیک در ارتفاع ۳۵۰۰۰ کیلومتری از زمین و یه ایستگاه زمینی در اقیانوس آرام خواهد بود.در این آسانسور از فناوری نانولوله‌های کربنی برای ساخت کابل استفاده می‌شود و دانشمندان در حال افزایش مقاومت این نوع لوله‌ها برای ساخت رشته‌ای با طول زیاد هستند.کارشناسان اعتقاد دارند استفاده از این وسیله بسیار جذاب‌تر از موشک فضایی است و می‌تواند درآینده تعداد زیادی از افراد علاقه‌مند به فضا را به مدار کره زمین انتقال دهد.
هزینه استفاده از آسانسور فضایی بسیار کمتر از ارسال فضانورد به لایه‌های جوی زمین با موشک فضایی است.